Dnešný post mal byť farebný, ale prepáč, Kaprys, dala som prednosť starej dáme, takže s farbami sa pohrám neskôr:) Stará dáma už dlhší čas býva u nás. Vymenila mi ju kedysi švagriná za pre mňa nezaujímavú, ale pre ňu praktickú skrinku. Získala som teda vekom poznačený vzácny poklad. Hovorila síce, že nešije, ale, hohó, čo by pod mojimi rukami neožilo?:) Elegantné krivky a farby jej ramena ma očarili. Dnes už ale viem, že najviac som si obľúbila jej zvuk. Je to stará mašina na nožný pohon (tzv. šľapací stroj), mňa v siedmich rokoch učila na takej šiť ešte babička. Niektorí určite poznajú ten upokojujúci zvuk, mne pripomína detstvo, prvú sukňu pre bábiku, babičkine vrecká na krajčírskej zásterke plné prekvapení - stužiek, gombíkov a všakovakých krajok. Ach, kde sú tie časy? Babičky niet, a tak šijací stroj ma aspoň vždy vráti do čias, keď moje malé nôžky roztočili remenicu a ako zázrakom som rátala prvé stehy. No a aby to nevyzeralo, že sa o starú dámu nestarám, namaľovala som jej fasádu a prispôsobila trochu farbám kuchyne. Páči sa vám?
Dzisiejszy post mial byc kolorowy, ale wybacz, Kaprys, zwrocilam uwage do starej damy, wiec z kolorami poszaleje troche pozniej:) Stara dama juz dlugi czas mieszka u nas. Wymienilam ja z moja szwagrowa za dla mnie nieciekawa, ale dla niej praktyczna skrzynke. Zdobylam wiec dlugoletni cenny skarb. Ona wprawdzie mowila, ze maszyna nie szyje, ale hohó, co pod moimi rekami nie ozyloby?:) Eleganckie krzywky i kolory jej ramiona (nie umiem tej nazwy po polski, wybaczcie) mnie urzekly. Dzisiaj juz wiem, ze najbardziej polubilam jej dzwiek. To jest stara maszyna na nozny naped i mnie jak siedmolatke uczyla szyc na takiej jeszcze babcia. Niektorzy pewnie znaja ten dzwiek, mnie kojarzy sie z dziecinstwem, pierwsza spodniczka dla lalki, z babcinymi kieszeniami na fartuchu pelnymi niespodzianek - wstazek, guzikow i wszelakich koronek. Ach, gdzie te lata? Babci nie ma, wiec maszyna do szycia ma zawsze wraca do lat, kiedy moje male stopki rozkrecili rzemien i jak cudem liczylam pierwsze sciegi.. Ale zeby nie wygladalo, ze sie stara dama nie opiekuje, pomalowalam jej fasade i przystosowalam troszke koloram kuchni. Podoba sie?
V medzičase (kto vymyslel také slová?:), t.j. v čase schnutia farby, som orámovala vytlačené hudobné motívy, lebo ja som hudbu vždy milovala.
W miedzyczasie (kto wymyslil takich slow?:), tzn. w czasie schnecia farby, oprawilam w ramke wydrukowane motywy muzyczne, bo ja muze zawsze lubilam.
Farba však akosi nechcela rýchlo zaschnúť, tak mi to nedalo a ponúkla som sa sušienkami darovanými od kolegyne. Pochádzajú z Talianska a majú vynikajúcu príchuť mandľového likéru - AMARETTI TRADIZIONALI.
Farba ale nie chciala szybko schnac, wiec nie wytrzymalam i poczestowalam sie ciastkami od kolezanki. Pochodza z Wloch i maja wspanialy smak po migdalowym likierze - AMARETTI TRADIZIONALI.
Veľa ľudí sa ma pýta, či je u nás naozaj všetko čierne, biele a sivé. Túžiacim po odpovedi dnes poviem, že nie (momentálne, ale bude, oj, bude). Tu je kúsok steny chodby:
Duzo ludzi mnie pyta, jesli naprawde u nas wszystko jest czarne, biale i szare. Pragnacym odpowiedzi dzisiaj powie, ze nie (na razie, ale bedzie, oj, bedzie). Tutaj kawalek sciany korytarza:
Chcela by som sa poďakovať za ďalšie ocenenie môjho blogu, ktoré som dostala od Dagi. Veľmi si ho vážim a oceniť by som ďalej chcela tieto blogy: Chcialabym podziekowac za nastepne wyroznienie mojego bloga, ktore otrzymalam od Dagi. Chcialabym go przekazac dalej dla:
Krásny deň všetkým.
Milego dnia wszystkim.
